تجاوز جنسي واضطراب زنان  -

زناني كه هرگز مورد تجاوز قرار نگرفته‎اند اغلب دچار اضطراباتي مشابه زناني كه مورد تجاوز واقع گرديده‎اند مي‎شوند. آانها ممكن است از اين كه شب تنها بيرون بروند، حتي در خيابان‎هاي شلوغ، بيمناك باشند و ممكن است تقريباً به همان اندازه از تنها بودن در يك خانه يا آپارتمان وحشت داشته باشند. سوزان براون ميلر با تأكيد بر ارتباط نزديك ميان تجاوز جنسي و تمايلات جنسي عادي مردانه، استدلال كرده است كه تجاوز جنسي جزئي از يك نظام تهديد مردانه است كه همه زنان را در ترس و وحشت نگاه مي‎دارد. زناني كه مورد تجاوز واقع نگرديده‎اند دچار اضطراباتي مي‎شوند كه به اين ترتيب برانگيخته مي‎شوند، و لازم است در جنبه‎هاي هر روزه زندگي خيلي بيشتر از مردان محتاط باشند

از يك جهت همه زنان قربانيان تجاوز جنسي هستند. زناني كه هرگز مورد تجاوز قرار نگرفته‎اند اغلب دچار اضطراباتي مشابه زناني كه مورد تجاوز واقع گرديده‎اند مي‎شوند. آانها ممكن است از اين كه شب تنها بيرون بروند، حتي در خيابان‎هاي شلوغ، بيمناك باشند و ممكن است تقريباً به همان اندازه از تنها بودن در يك خانه يا آپارتمان وحشت داشته باشند. سوزان براون ميلر با تأكيد بر ارتباط نزديك ميان تجاوز جنسي و تمايلات جنسي عادي مردانه، استدلال كرده است كه تجاوز جنسي جزئي از يك نظام تهديد مردانه است كه همه زنان را در ترس و وحشت نگاه مي‎دارد. زناني كه مورد تجاوز واقع نگرديده‎اند دچار اضطراباتي مي‎شوند كه به اين ترتيب برانگيخته مي‎شوند، و لازم است در جنبه‎هاي هر روزه زندگي خيلي بيشتر از مردان محتاط باشند.

عقيده براون ميلر ممكن است افراطي به نظر برسد، اما لحظه‎اي تفكر نشان مي‎دهد كه اگر يك زن بخواهد احتمال مورد توجه قرار گرفتن را به حداقل برساند بايد تا چه اندازه مواظب باشد. آنچه در زير آمده است فهرستي از بايدها و نبايدها براي زناني كه سعي دارند خطر تجاوز جنسي را كاهش دهند.

1- خانه خود را تا آنجا كه ممكن است ايمن كنيد، قفلها، پنجره‎ها، و درها بايد در وضع مناسبي باشند. اگر به آپارتمان يا خانه جديدي نقل مكان كرديد قفل‎ها را عوض كنيد.

2- اگر تنها زندگي مي‎كنيد:

الف ) چراغها را روشن بگذاريد تا تصور شود كه بيش از يك نفر در خانه زندگي مي‎كند.

ب ) هنگامي كه به زنگ در جواب مي دهيد وانمود كنيد كه مردي درخانه است وبا صداي بلند بگوئيد من مي بينم چه كسي زنگ مي زند:

ج) نام كوچك خود را روي زنگ در ننويسيد، درعوض از حرف اول آن استفاده كنيد.

3- به طور كلي، از غريبه ها دوري كنيد وهرگز در را به روي يك غريبه بازنكنيد. هميشه از مأموران تحويل اجناس يا كارگران خدمات كارت شناسايي بخواهيد (كارت شناسايي آنها مي‎تواند از زير در به داخل انداخته شود). اگر بچه ها در خانه زندگي مي‎كنند، مواظب باشيد كه آنها در را به روي يك غريبه باز نكنند.

4- اگر دريك خانه آپارتماني زندگي مي‎كنيد، تنها وارد يك زير زمين متروك، گاراژ نشويد يا تنها در آنجا نمانيد.

5- اگر از يك مزاحم تلفني، تلفن وقيحانه‎اي داشتيد، حرفي نزنيد بلكه بي درنگ گوشي را بگذاريد وتلفن را به پليس گزارش دهيد.

6- از تنها بودن در خيابان يا در محوطه دانشگاه در اواخر شب احتراز كنيد. در هرحال، در صورت لزوم در دست خود يك صلاح عملي داشته باشيد، مانند يك سيگار روشن، يك سنجاق كلاه، چتر، قلم، چنگال آشپزخانه، زنجير، كليد، برس مو يا شانه و براي زخم زدن برصورت او، يا يك سوت پليس كه دور گردن بسته نشده، بلكه به زنجير كليد بسته باشد).

7- از صاحبان وسايل نقليه خواهش نكنيد كه شما را سوار كنند (هركس مي‎داند كه اين تا چه حد مهم است). اگر مطلقاً ضروري بود، بصورت گروهي برويد وفقط در ترافيك سنگين.

8- اگر اتوميبل مي رانيد:

الف) مطمئن شويد، كه باك بنزين هرگز كمتر از يك چهارم نباشد.

ب) هميشه وقتي اتومبيل را ترك مي‎كنيد آن را قفل كنيد.

ج) قبل از سوار شدن به اتومبيل صندلي عقب وكف اتومبيل را نگاه كنيد.

د) اگر اتومبيلتان دچار نقصي شد، از يك مرد يا گروهي از مردان كمك نخواهيد، در عوض، كاپوت را بالا بزنيد، و درحالي كه درهاي اتومبيل را قفل كرديد در داخل اتومبيل منتظر آمدن پليس باشيد.

9- تنها با يك مرد سوار آسانسور نشويد. يا بي درنگ پياده شويد ويا كنار صفحه كنترل بايستيد.

11- هنگامي كه قرار ملاقاتي گذاشته‎ايد، حدود فعاليت جنسي خود را از همان اول مشخص كنيد تا بعداً سوء تفاهمي پيش نيايد.

12- پرستاران كودك در خانواده ها بايد قبل از گرفتن اين شغل درباره شهرت خانواده تحقيق كنند. پدرها و مادرها بايد در انتخاب پرستار بچه بسيار دقيق باشند.

13- اگر مورد حمله قرار گرفتيد، فرياد نزنيد «تجاوز»، فرياد بزنيد آتش.

اعتقاد + تلاش = پيروزي 

   ‎

-

گروهی از روانشناسان براين باورند كه براي رسيدن به آنچه مي‌خواهيم بايد قبل از هرچيز، اعتقاد به پيروزي در دسترسي به هدف داشته ‌باشيم

اما آيا به واقع، اين نگاه واقع‌گرايانه و دقيق است؟

آنان مي‌گويند خواستن، اعتقادداشتن، رسيدن و دريافت‌كردن، سه مرحله ساده اما اساسي براي ايجاد آن چيزي است كه خواسته‌ايد؛ اگرچه مرحله دوم، يعني اعتقاد داشتن به آن اتفاق مورد نظر، مي‌تواند سخت‌ترين و مهمترين مرحله باشد.

چرا كه وقتي شما موفق مي‌شويد معتقدات خود را مديريت كنيد، درواقع زندگي‌تان را مديريت كرده‌ايد. اين نوع نگاه اهميت و نقش ذهنيت‌هاي مثبت را دردست‌يابي به هدف مطرح مي‌كند[نقش تصويرهاي ذهني در زندگي]

به عبارتي ما بايد با مديريت اعتقادات خود، همه افكار، اظهارات، واژه‌هايي كه بكار مي‌بريم و عمل‌مان را -كه قبلا با نوعي بي‌‌اعتقادي و عدم اطمينان همراه بود- به سوي اعتماد و اعتقاد به قدرت‌مان براي دست‌يابي به آنچه مي‌خواهيم سوق دهيم.

و دراين مسيرهرچه بيشتر راسخ و پايدارباشيم و اجازه ندهيم اين بي‌اعتقادي‌ها و ذهنيت‌هاي منفي، آنچه مي‌خواهيم را درهاله‌اي از ابهام و تاريكي فرو برده و پنهان سازد؛ قطعا درچارچوب شفاف‌سازي‌ها و روشن‌بيني‌ها، مي‌توانيم مرحله عمده‌اي را براي رسيدن به هدف، پشت سرگذاريم.

اگر توجه كنيد ارتباط قابل توجهي بين اساس بيشتر افكار، اظهارات و اعمال شما با ميزان اعتقاد‌پذيري و قانون جاذبه وجود دارد كه در نهايت جهت‌گيري آنها را سمت و سو مي‌بخشد.

اين اعتقاد‌پذيري به گونه‌اي است كه هيچ شك و ترديدي را در بر ندارد و همچنين به مفهوم چشم‌پوشي از واقعيات جاري و ساري نيست. به عبارت دقيق‌تر، اعتقاد و ايمان به پيروزي، به طور قطعي و غيرمشروط است.

اعتقاد مقوله‌اي است كه به دوراز تاثيرپذيري از سايرمسايل، بخصوص آنچه دردنياي خارج اتفاق مي‌افتد ثابت و استوار در ذهن‌ها باقي مي‌ماند و در عمل نمود مي‌يابد.

اما به نظرمي‌رسد يك نكته مهم دراين ديدگاه مورد تاكيد قرارنگرفته است؛ اينكه هر اعتقادي بنا به ماهيت، كيفيت و كميتي كه دارد، تلاش خاص خود را مي‌طلبد تا به واقع، به ثمرنشيند. و هراعتقادي هراندازه هم كه راسخ و جدي باشد اگربا تلاش لازم همراه نباشد به بارنخواهد نشست.

دليل ترس از تغيير در زندگي 

ا

گر دوست داريد عنان سرنوشت خود را در دست گيريد، در اين جا راهكارهايي به شما ارائه مي‌كنيم تا بر ترس هاي خود غلبه كرده و در خود تغيير ايجاد كنيد.

. ترس از ناشناخته‌ها:ترس از ناشناخته‌ها باعث مي‌شود افراد نتوانند از فرصت‌ها استفاده كرده و در موقعيت‌هايي كه چندان خوشايندشان نيست باقي بمانند. هر موقع صحبت از تغيير پيش مي‌آيد، مردم به گفتن چه پيش خواهد آمد مي‌افتند.با خودتان فكر مي‌كنيد موقعيتي كه الان داريد بهتر است و به همين خاطر همه ايده‌ها و افكار تازه براي تغيير را در ذهنتان دفن مي‌كنيد و فكر مي‌كنيد بايد همين جايي كه هستيد باقي بمانيد. اما بايد بدانيد ترس از ناشناخته‌ها يكي از مهم‌ترين دلايلي است كه افراد را از ايجاد هر نوع تغيير مثبت در زندگيشان باز مي‌دارد.

به‌نظر من هيچ انتخابي نادرست نيست، فقط فرصت‌هايي كه به واسطه آن انتخاب براي ما پيش مي‌آيد با هم متفاوت هستند. اگر انتخاب‌هاي خود را مهيج و باارزش بدانيد، تجربه ناشناخته‌ها برايتان ساده‌تر خواهد شد. فقط بايد تصميم بگيريد كه چه كاري را مي‌خواهيد در حال حاضر انجام دهيد.

2. عدم‌اطمينان به‌خود:وقتي در نظر داريد كه تغييري در زندگيتان ايجاد كنيد، ترديد داريد كه آيا واقعاً از عهده آن برمي‌آييد يا نه. در اين موقعيت‌ها همه چيز بزرگتر و دشوارتر از آنچه هست به‌نظر مي‌رسد و وقتي به آن نگاه مي‌كنيد به‌نظرتان كار بسيار سختي مي‌آيد. معمولاً از خودتان مي‌پرسيد، چه كسي مي‌تواند اين كار را انجام دهد؟ من كه نمي‌توانم كار خيلي دشواري است.اگر بخواهيد چيزهاي بزرگ به دست آوريد يا حتي فقط به آرامش دروني برسيد، بايد بتوانيد از آن قلمرو آرامش خود بيرون آمده و چيزهاي جديد را امتحان كنيد. اگر موفق هم نشويد، حداقل تلاشتان را كرده‌ايد و تا آخر عمرتان افسوس نمي‌خوريد كه چرا آن قدم را در زندگي برنداشتيد.

3. تنها حس كردن خود و تقلا براي تصميم‌گيري:گاهي اوقات وقتي موقعيت‌هاي دشوار در زندگي پيش مي‌آيد، احساس مي‌كنيد كه تنها آدم روي زمين هستيد كه بايد اين تصميم را بگيريد. فكر مي‌كنيد براي اطمينان از اينكه كار درستي را انجام مي‌دهيد نياز به حمايت و اطمينان افراد ديگر داريد. نظر همه را مي‌پرسيد تا مجبور نباشيد به تنهايي تصميم بگيريد. از تجربه شخصي خودم مي‌گويم كه هميشه سخت‌ترين قسمت گرفتن تصميم، تقلا و عذاب دادن خود براي گرفتن آن است.

آنقدر به‌خودمان فشار مي‌آوريم كه هم خودمان و هم افراد دور و برمان را حسابي خسته و بيمار مي‌كنيم و وقتي با هزار زور و تقلا تصميم نهايي را مي‌گيريم، احساس مي‌كنيم كه باري سنگين از روي دوشمان برداشته شده و از تصميمي كه گرفته‌ايم احساس آزادي و هيجان مي‌كنيم. اما آن بخش تقلا براي تصميم‌گيري است كه ممكن است از ادامه راه دلسردتان كند. به اين خاطر به نفعتان است كه هرچه سريعتر تصميمتان را گرفته و كارتان را جلو ببريد.

4. تصور اينكه فقط يك انتخاب داريد: گاهي اوقات وقتي براي گرفتن يك تصميم بزرگ و مهم تلاش مي‌كنيد، اگر نخواهيد كه وضعيت موجود را قبول كنيد فكر مي‌كنيد كه فقط يك انتخاب پيش رويتان است؛ مثلاً يا بايد در شغلي كه از آن متنفريد باقي بمانيد، يا اينكه از آن بيرون بياييد و بيكار باشيد. اما واقعيت اين است كه انتخاب‌هاي ديگري هم برايتان وجود دارد. فقط كافي است كمي فكر كنيد تا ليستي از راه حل‌ها جلوي رويتان سبز شود.

5. توجه به مسائل ظاهري: مشكل ديگري كه براي ايجاد تغيير براي اكثر افراد پيش مي‌آيد اين است كه براي تعريف هويت و ارزششان، به مسائل ظاهري و بيروني توجه مي‌كنند (اينكه كارمان چيست، دارايي‌هايمان چقدر است، درآمد ماهانه مان چقدر است و...).اما چيز ديگري كه بيشتر بايد به آن توجه كنيم، ارزش روابط‌مان با ديگران است و اينكه چطور مي‌توانيم به آنها كمك كنيم. وقتي به بقيه كمك مي‌كنيد .

6 . لازم نيست خودتان را با هر اتفاقي كه مي‌افتد، تطبيق دهيد: بدترين قسمت ترس از تغيير آنجاست كه مي‌توانيد براي هر چه كه اتفاق بيفتد، خودتان را هماهنگ كنيد. اين‌طوري كمي از ترس آن هم ريخته مي‌شود. واقعيت اين است كه اين راه زندگي بسيار وحشت‌آورتر است چون احساس نمي‌كنيد كه اتفاقاتي كه برايتان مي‌افتد در اختيار و كنترل شماست، و هميشه از اين مي‌ترسيد كه چه اتفاقي خواهد افتاد. اگر اين جرات را داشته باشيد كه در مواقع لزوم تغييري به زندگيتان وارد كنيد، نه تنها باعث مي‌شود كنترل زندگيتان را در دست گيريد، بلكه زندگيتان را سرشار از لذت و هدف خواهد كرد. آيا اين واقعاً آن چيزي نيست كه همه ما دنبالش هستيم.

نكات كليدي و كاربردي در برقراري ارتباط بين معلم و دانش آموز 

 - 

برقراري ارتباط در قالب چهار حالت زير صورت مي پذيرد:

1-روحي و رواني و عاطفي

2-اجتماعي و فرهنگي و اقتصادي

3-تربيتي و رفتاري و خانوادگي

4-تحصيلي و هنري

برقراري رابطه مذكور از طرق زير امكان پذير مي باشد:

1-به صورت كلامي(گفتاري)

2-به صورت غير كلامي(زبان تن يا با ايما و اشاره و حركات چشم و ابرو و...) مي باشد

نكاتي را كه بايد در بخش كلامي رعايت و اجرا كنيم عبارتند از:

1-به آنها محبت كنيم: زيرا بعضي از دانش آموزان از نعمت محبت محروم اند يعني حتي والدين آنها نسبت به آنها بي محبت اند و نسبت به آنها بي تفاوت مي باشند.

2-به آنها توجه كنيم: آنها نيازمند مورد توجه واقع شدن هستند خصوصاً با توجه به برهه سني كه در آن واقع شده اند و نيز بعضي از آنها دوران خاص بلوغ را مي گذرانند. كه در اين دوران نياز دارند تا مورد توجه و مطرح شدن قرار گيرند.

3-به آنها احترام بگذاريم و عزت بدهيم: آنها دوست دارند مورد احترام واقع شوند خيلي از آنها درون خانواده مورد تحقير و سرزنش قرار مي گيرند كه اين كار باعث سرخوردگي و منزوي شدن دانش آموز مي گردد. به منظور پيشگيري از اين مسئله با احترام گذاشتن به آنها مي توان به نوعي جبران وضعيت نامساعد منزل بود به اين ترتيب وضعيت بالانس مي شود و قابل كنترل خواهد بود.

4-به احساسات آنها توجه كنيم: اگر دانش آموز در كلاس نسبت به جلسات قبل تغيير كرده بود بي توجه از كنار اين حالات آنها نگذريم تا احساس كنند دركشان كرده ايم و آمادگي همكاري و ياري رساندن به آنها را داريم

بيان حالاتي چون(گريه غير معمول، خنده و يا تغيير روحيه و....)توجه به تغيير احساسات آنهاست.

5-به آنها شخصيت دهيم: افراد با توجه به فرهنگ هاي خاص خانوادگي و شيوه هاي تربيتي و الگويي بخصوص، داراي شخصيت هاي متفاوتي هستند. كه در اين جا معلم بايد مقداري متفاوت عمل كند. متناسب روحيه و شخصيت هر فرد كه خاص خودش است بايد با او برخورد كرد. و اين را در نظر داشته باشيم كه همه آنها نيازمند ارزشمند بودن و مهم واقع شدن و شخصيت داشتن هستند.

6-از آنها تعريف و تمجيد كنيم: كه اين تعريف و تمجيد از آنها به دو گونه مي باشد.

تعريف و تمجيد:

الف- نوع مخرب: در صورتي كه در جهت ارزيابي(سنجش) دانش آموز باشد

ب نوع سازنده: در صورتي كه در جهت قدرداني از تلاش دانش آموز باشد

7- تشويق كنيم و از تنبيه كمتر استفاده كنيم: تحقيقات نشان داده تشويق بيشتر از تنبيه مثمر ثمر است تشويق بهتر است در جمع صورت بگيرد و تنبيه در تنهايي در غير اينصورت نتيجه عكس مي دهد.

سعي كنيم تنبيه را كمتر بكار ببريم زيرا تنبيه مانع از بد رفتاري نمي شود بلكه موضوع را حادتر و در خود نهادينه مي كند

8-به آنها اعتماد به نفس بدهيم: بعضي از آنها بنا به دلايل خاص خانوادگي و شيوه تربيتي از اعتماد به نفس پاييني برخوردارند به آنها كمك كنيم تا بتوانند تواناييهاي خود را بشناسند و بر همين مبنا اعتماد به نفس بگيرند.

9-از شدت ترس و اضطراب آنها بكاهيم: اين موضوع يكي از موانع ارتباطي بين معلم و دانش آموز است. دانش آموزاني كه از نمره و يا امتحان ترس دارند به آنها نگوييم اين كه ترس ندارد يا اگر درست خوانده باشي نبايد بترسي زيرا همين باعث شدت ترس و اضطراب آنها مي شود.

10- آنها را براي موفقيت تقويت كنيم: زمينه بالفعل شدن تواناييهاي بالقوه و درونيشان را فراهم آوريم و به آنها بفهمانيم كه توانمند هستند

11- بر نقاط قوت آنها تاكيد كنيم: زيرا تاكيد و يادآوري نقاط مثبت باعث تثبيت نقاط مثبت و بالعكس آن؛ يادآوري و تاكيد بر نقاط منفي باعث تثبيت نقاط منفي مي شود. با يادآوري نقاط قوت به آنها كمك مي كنيم تا بتوانند آن طور باشند كه بايد باشند

12-درباره زندگي خانوادگي خود براي آنها صحيت كنيم: يكي از عواملي كه دانش آموزان را جذب مي كند گفتگو درباره مسائل خانوادگي است چه اشكالي دارد بگوييم چند تا بچه داريم نام آنها چيست و...

تا بدين وسيله دانش آموز احساس راحتي بيشتر و سبب افزايش علاقه او نسبت به خود باشيم تا بدين وسيله بهتر همديگر را دريابيم.

13-ارزشمند ترين چيزي كه مي توانيم در اختيار دانش آموز قرار دهيم وقتمان است كه به آنها هديه كنيم:سعي كنيم در زنگهاي تفريح ساعات فوق برنامه، روزهاي غير كاري و آزاد ديگر با دانش آمور ارتباط برقرار كنيم.

14-از برچسب زدن و بكار بردن القاب ناخوشايند دوري كنيم: زيرا تصوير ذهني دانش آموز نسبت به خودش همان چيزي مي شود كه ما آنها را ملقب مي كنيم.

15-تمسخر، استهزاء، عيب و ايراد ، نكته بيني، متلك و تعنه را بكار نبريم: زيرا اينها عوامل ايجاد تنفر در رابطه دو طرفه است

16-زيبائيها و خوبيهايشان را يادآورشان كنيم: اما با زبان و رفتار مهربان و ملايم زيرا در غير اينصورت عامل تخريب كننده دارد و او نسبت به خوبيهاي خود بدبين و ديد منفي پيدا مي كنند. گاه ديده شده به منظور ياد دادن خوبيها و زيبائيها از پتك استفاده مي كنند با سرزنش و پتك هيچ چيز را آموزش ندهيم

17- حرف نيش دار نزنيم: زيرا مخرب است مثلا چقدر كندي كي مي خواهي درس بخواني همين حرف ها باعث تاثيرات منفي در دانش آموز مي شود

18- دانش آموزان را با يكديگر مقايسه نكنيم

19- در حضور دانش آموزان مطالعه كنيم: در زمان هاي اضافي جلسه تدريس اگر به دانش آموزان وقت استراحت داده ايم ما به مطالعه بپردازيم تا بدين وسيله آنها مطالعه كردن را ياد بگيرند. فكر نكنيم هميشه بايد تدريس داشته باشيم گاه لازم است آموزش غير كلامي بدهيم.

20- زماني كه در مدرسه حادثه اي ناگوار اتفاق مي افتد عادي برخورد نكنيم: نسبت به موضوع پيش آمده نكات آموزنده اي در كلاس مطرح كنيم و اگرحادثه غم انگيز است احساس تاسف و تاثر خود را نشان دهيم و اگر حادثه اي شاداب و نشاط آور است احساس شادي خود را نشان دهيم

21- اگر از چيزي مي ترسيم ترسمان را نشان ندهيم: اين ترس در هر زمينه اي مي تواند باشد: مثلاً ترس از حيوان ، و يا از جانوري كه وارد كلاس شده

22- نگاهمان به دانش آموزان يكسان و عادلانه باشد.

همه را به يك چشم نگاه كنيم

23-رياست مآبانه رفتار نكنيم: بلكه دوستانه به آنها بگوييم كه مثل خواهر و يا دوست و مادرشان هستيم تا احساس دوستي و نزديكي كنند و ترس دروني از معلم را كنار بگذارند.

24- اگر دانش آموز از ما تخفيف خواست به او تخفيف بدهيم:

25- در صورتيكه اعمال سياست انظباتي مي كنيم از سياست ترحم بپرهيزيم : يعني اينكه موضوعات را با يكديگر دخيل نكنيم

26- انگيزه نوشتن را در دانش آموز تقويت كنيم: مثلاً مطلبش را بخوانيم و بگوييم جالب بود اما وقتي مي خواندم تصور ميكردم اگر بيشتر بود چه خوب مي شد.

27- گاهي لازم است به آزمون ها و پرسش هايي كه مي گيريم نمره كمي ندهيم : بلكه نمره كيفي

28- به نحوه درس خواندن دانش آموز نظارت كنيم: بدون قضاوت و ايرادگيري بلكه آميخته با قدرداني

29- از دانش آموزان دعوت كنيم تا در كارهاي كلاسي همكاري داشته باشند

30- پرسش از درس و يا .... به صورت نيش دار مطرح نكنيم

براي مثال اگر سوال كرديم بزرگ ترين قاره جهان چه نام دارد او اشتباه جواب داد مسخره نكنيم كه نه مي شود آمريكا يا ....

31-اگر دانش آموز مشكلي داشت و به ظاهر متوجه شديم به او كمك كنيم: اما وارد حريم خصوصي شخصي او نشويم

32- ساعاتي از كلاسمان را براي صحبت كردن با دانش آموزان قرار دهيم: اما از نصيحت كردن، موعظه كردن و امر و نهي و... بپرهيزيم زيرا آنها از اين چيزها خسته اند. بلكه بايد با رفتارمان و تعريف كردن ماجرا و يا .... ين هدف را دنبال كنيم.

33- گاهي ناسازگاري دانش آموز نشانه عدم موفقيت او در درس است: گاه دانش آموز حاضر است تنبيه و بدرفتاري را بپذيرد و اما بخاطر اينكه مورد تمسخر واقع نشود مطلبي را كه بلد نيست نمي پرسد ما بايد اين دسته از دانش آموزان را تشخيص دهيم.

34-كوچكترين رفتار ما نقش كليدي در وضعيت دانش آموز دارد: و حتي ممكن است آينده و سرنوشت او را بسازد. بايد رفتار معلمان سنجيده و حساب شده باشد. مثال دانش آموزي از درس زبان نمره بد گرفت و معلمش زير برگه اش نوشت تو اگر درس خوان بودي كه نمرات تك نمي شد يا همه چيز در تغيير و تغير است جز تو.

35-نظرات دانش آموزان را نسبت به خودتان، رفتارتان ،شيوه تدريس تان، برخورد و يا ... بپرسيم : كه اين امر از طريق گروهي و يا ...فردي امكان پذيراست.(حتي مي توانند نظرات خود را به صورت يادداشت ارائه كنند و اين يادداشت ها بدون اسم باشد)

36-در حين توضيح دادن درس در بين جمع به صورت فردي نيز نگاه كنيم: لازم است گاه به يك دانش آموز نگاه كنيم و با لبخند درس را ادامه دهيم و به همين صورت علاوه برگروهي به صورت فردي نيز در حين درس نشان دهيم كه حواسمان به همه دانش آموزان است.

37-به دانش آموزان اجازه دهيم تا جايي كه امكان دارد بر حسب دلخواه خود مكان نشستن را انتخاب كنند: مگر اينكه مشكل بوجود بياورند. نيازي نيست بر حسب قد، ترتيب اسم و يا ... بنشينند.

38- دانش اموزان در اين سن احساس استقلال دارند به استقلال آنها اهميت دهيم و به آنها احترام بگذاريم

39-در مقابل موضع دانش آموز عقب نشيني نكنيم: دانش آموزان بايد بدانند تصميمي و يا شيوه اي را كه در پيش گرفته ايم قابل تغيير نيست و ميدان را ترك نمي كنيم مگر اينكه لازم باشد و يا تغييراتي حادث گردد

40-اگر منتظر بهترين نتيجه باشيم به دست خواهد آمد:اغلب پيش بيني معلمان به واقعيت مي پيوندد. اگر مثبت فكر كنيم مثبت پيش مي آيد و به دانش آموزان نيز بياموزيم به اين گونه فكر كنند و از منفي گرائي و منفي بافي بپرهيزيم .

41-در جلسه اول تدريس درباره شيوه تدريس و هدف هاي آموزش و يادگيري و... و نيز ارائه اطلاعات شخصي خود و دريافت اطلاعات شخصي آنها بپردازيم

42- به دانش آموزان كمك كنيم تا مسئوليت پذير شوند.

43- به دانش آموزان كمك كنيم تا بتوانند خودشان تصميم بگيرند

44- گاه لازم است آنها را در احساسات خود سهيم كنيم: شادي و ناراحتي و ....و يا احساس خود را نسبت به موضوع و يا مطلب خاصي را از آنها نظرخواهي كنيم و بدين طريق به آنها ارزش دهيم.

45- به آنها كمك كنيم تا برنامه روزانه تهيه كنند: تا بدين وسيله نظم و نقش را در زندگي بياموزند

46- سعي كنيم به گفته هاي آنان اعتماد كنيم و حتي اگر دروغ و غير واقعي بود به آنها بگوييم حرف آنها را پذيرفته ايم تا به مرور خودشان متوجه اشتباهشان شوند

47-برنامه ها و مراسمات آموزشي را در مدرسه جدي بگيريم.

48-از فعاليت هاي فوق برنامه حمايت و استقبال كنيم

49-وضعيت فرهنگي دانش آموزان را ملاحظه كنيم :هر دانش آموز مطابق فرهنگ خاص خانوادگي خود برخورد و انتظار برخورد دارد

50- گاهي لازم است مثل بچه ها فكر كنيم

51- احساس نكنيم هميشه بايد براي دانش آموز جواب داشته باشيم

52- گاهي ممكن است دانش آموز دچار ناهنجاري و نقصان باشد اين اقتضاي سن و نشانه اجتماعي شدن و جامعه پذيري اوست با اين موضوع او كنار بياييم.

53- دانش آموزان را گروه بندي كنيم: و به صورت هفتگي گروهها را با ترتيب اولويت تشويق و انتخاب كنيم و نيز نماينده كلاس را به صورت هفتگي انتخاب كنيم تا همه دانش آموزان از اين موقعيت بهره مند گردند.

54- از بين دانش آموزان بصورت دوره اي دو يا چند دستيار انتخاب كنيم: تا بدين ترتيب به آنها در توانمند شدن ياري كرده باشيم.

55- نظر آنها را نسبت به معلمهاي سال گذشته شان پيگيري كنيم: و اينكه آيا از آنها احساس رضايت داشته اند يا نه و اگر رضايت داشته اند علت علاقه را پيگيري كنيم و از اين نكات مثبت استفاده كنيم.

56- به آنها بگوييم در اين كلاس اشتباه كردن مجاز است و انسان ممكن است اشتباه كند: اما نبايد بر اشتباه خود مصر باشد و از اشتباهات بعنوان كليد و تجربه راه آينده استفاده كنند و نبايد اشتباه خود را توجيه كند.

اشتباه كردن براي اصلاح كردن است- اصلاح با ارزش است پس به اصلاح بها دهيم

57-به آنها بگوييم به ما نامه بنويسند: در هر زمينه اي كه دوست داشته باشند بدون نام و نشان يا با هر نام و نشان به هر صورت كه دوست دارند در نامه با ما حرف بزنند.

58- در مقابل شيوه برخورد نامناسب دانش آموز مناسب برخورد كنيم: مثال معلمي وارد كلاس شد دانش آموز مخالف مقداري پوست پرتقال روي ميزش گذاشته بود. معلم با خونسردي گفت اي كاش بجاي پوست پرتقال مغزپرتغال روي ميز بود.

59-از موضع ترس و قدرت با آنها صحبت نكنيم

60- خشم خود را فرو نشانيم+ يأس را در خود و در آنها از بين ببريم.

61- والدين دانش آموزان را بخواهيم و با آنها صحبت كنيم: زيرا تعامل بين معلم و والدين باعث رضايت كامل طرفين و بهينه شدن اوضاع درسي، رفتاري و ... مي شود و باعث مي شود تا دانش آموزان و والدين به وظايف خود آگاه شوند

62- در صورتيكه دانش آموز صحبت مي كند صحبت او را قطع نكنيم: و با ارائه علامت به او تائيديه دهيم

63- مشوق خود مختاري آنها باشيم

64-با جملات لفظي و دوستانه با دانش آموزان صحبت كنيم

65-هرگز آنها را با بهره هوشي نسنجيم

66-در برقراري ارتباط از آنها نظر خواهي كنيم

67- در شيوه تدريس از آنها نظر خواهي كنيم.

 ويژگي هايي كه معلم بايد داشته باشدv

1- برداشت ذهني دانش آموز را انكار نمي كند

2- احساسات دانش آموز را موضوع بحث قرار نمي دهد

3- منكر خواسته هاي دل دانش آموز نمي شود

4- ذوق و سليقه دانش آموز را مورد تمسخر قرار نمي دهد

5- نظرات دانش آموز را بي ارزش جلوه نمي دهد

6-او را از مقام و منزلتي كه دارد پايين نمي آورد

7- تجربه دانش آموز را موضوع بحث قرار مي دهد

8- حالت روحي و رواني دانش آموز را مي شناسد

9-دانش آموز را خوار نمي كند

 نقشهايي كه معلم مي تواند بپذيردv

1- معلم به عنوان مشاور

2-معلم به عنوان الگو

3- معلم به عنوان مهندس محيط

4-معلم به عنوان مدير جلسه

5- معلم به عنوان رهبر

1- برنامه ريزي تحصيلي

6- معلم به عنوان كارشناس آموزشي براي

2-تقويت بنيه علمي و....

دانش آموزان را گروه بندي كنيم: رده سني 7 تا 16 سالگي دوره پرورش شخصيت رواني ،عقلي و بدني را مي گذرانند در اين سن نوجوانان به هم سالان خود علاقه شديد نشان مي دهند و تحت تاثير آنان هستند با گروه بندي به قاعده مي توانيم به اهدافمان و تقويت و تشويق توانمنديهاي دانش آموزان و نيز به نكات مثبت برسيم.

كلمات در زندگي ما نقش مهمي ايفا مي‎‎کنند و شايد بتوان گفت شاهرگ حياتي فعاليت هاي زندگي ما مي‎باشند. در گفتگو نبايد كلمات را به بازي بگيريم. بايد تا آنجا كه ممكن است صادقانه صحبت كنيم. اما متأسفانه در جوامع امروز از صداقت، بيشتر سوء استفاده مي‎كنند تا استفاده. در بسياري از زندگي‎هاي زناشويي، طرفين صداقت داشتن را با بي گذشت بودن و يا خرده‎گيري اشتباه مي‎كنند. اين عده دائماً در تب و تاب هستند تا بگويند: تو ديروز فلان حرف را به من زدي، تو با پدرم چنان كردي و ... متأسفانه اينگونه برداشت هاي غلط از صادق بودن، بيشتر باعث از هم پاشيدن زندگي مي‎شود تا اين كه بتواند بنيان آن را مستحكم كند. اگر بتوانيد مفهوم واقعي صداقت را دريابيد و طعم صادق بودن را بچشيد خواهيد ديد كه زندگي هر روز بهتر و قشنگ تر مي شود.

اجازه دهيد با ذكر چند مثال، اين مسئله را بيشتر بررسي كنيم. گاهي زني يك رفتار غلط از شوهر خود مي بيند و بعد شروع به خرده‎گيري مي‎كند. و دائماً يك اشتباه كوچك را عنوان مي‎كند تنها به دليل اين كه خواسته با شوهرش صادقانه رفتار كند.

يا اين كه مردي بيرون از خانه اشتباه كرده و كاري را به غلط انجام داده است سپس آن را براي همسرش بازگو مي‎كند تا بدين طريق، هم بار گناه خودش را سبك تر كند و هم با همسرش صادقانه رفتار كرده باشد. يا گاهي اوقات زن يا شوهر ضعفي را از همسر خود مي بيند و سپس بدون توجه به عواطف و احساسات طرف مقابل مي‎گويد:" چرا درآن میهماني نتوانستي مثل شوهر خواهرم باشي و يا مثل شوهر دوستم رفتاركني؟" و يا مرد مي‎گويد:" تو هيچ وقت نمي‎تواني مثل زنان ديگر باشي" و ... بايد بدانيد هيچكدام از اين رفتارها به معني صداقت در گفتار و كردار نيست. منظور از گفتار صادقانه اين است كه شما احساسات واقعي خود را طوري بيان كنيد كه ديگران بتوانند راحت تر شما را درك كنند و در عين حال موجب رنجش و دلخوري كسي هم نشويد.

بايد همواره در نظر داشته باشيد، بيان كردن شكايت‎ها و مسائل كوچك و قابل اغماض به معني صداقت داشتن نيست، بلكه اگر بخواهيد دائماً اين مسائل را عنوان كنيد، از عنوان كردن مسائل اساسي و مهم زندگي غافل مي‎شويد. آنچه به تجربه ثابت شده است براي هيچكس حتي نزديكترين افراد مثل پدر، مادر، برادر و خواهر خوشايند و قابل تحمل نيست كه دائماً به شكايات و ناله‎هاي شما گوش دهند.

اصولاً برخورد كردن با افرادي كه هميشه از همه چيز شكايت مي‎كنند و دائماً در حال غرغر كردن هستند، يك شكنجه رواني است و ذهن هر فردي را آزار مي دهد. البته ناگفته نماند كه اين افراد به ندرت مي‎توانند به آنچه كه در زندگي مي‎خواهند دست يابند.

اگر شما از شوهرتان مي‎خواهيد تا كاري را برايتان انجام دهد سپس متوجه مي شويد كه او از انجام آن كارممانعت مي‎كند و يا به نحوي پشت گوش مي‎اندازد، سعي كنيد غرغر نكنيد. بلكه راه ديگري را براي انجام آن كار انتخاب نماييد و يا از انجام آن صرف نظر كنيد.

يكي ديگر از اشتباهاتي كه اكثر خانمها دانسته يا ندانسته مرتكب مي‎شوند اين است كه دائماً در گذشته زندگي مي‎كنند. سعي مي‎كنند خاطرات گذشته را در ذهن خود زير و رو كنند و از بيان خاطرات گذشته مطلبي را براي گفتگو و صحبت انتخاب كنند.

مهم نيست كه حرف يا شكايتي را كه از گذشته داريد چقدر برايتان مهم است بلكه مهم آن است كه هرگز آن را به زبان نياوريد، زيرا گذشته گذشته است، نه شما و نه هيچكس ديگر قادر نيست آن را عوض كند. تنها با به زبان آوردن و تكرار خاطرات تلخ گذشته، لحظات خوش حال و آينده را خراب مي‎كنيد. ممكن است شوهر شما در گذشته مرتكب اشتباهي شده باشد، يا بر اثر ناآگاهي يك موقعيت خوب را از دست داده باشد و يا پولي را در راه غلط خرج كرده باشد. اگر او مرتكب چنين اشتباهاتي شده بايد بداند كه كارش غلط بوده و وقتي فهميد كه كارش اشتباه بوده ديگر نبايد درباره آن اشتباه حرف بزنيد، يا به نحوي سعي كنيد آن را به رويش بياوريد. زيرا انجام چنين كاري باعث برهم خوردن آسايش شما و خانواده مي‎شود. چه بسا كه موجب رنجش بيش از حد شوهر و يا موجب بي اعتنا شدن او نسبت به شما و حرف هاي شما شود. اگر با تكرار خطاها و گناه هايي كه يك شخص مرتكب شده مانع شويم كه او گذشته را فراموش كند چنين كاري، خود گناه بزرگتر و نابخشودني‎تري خواهد بود.

اگر شما فردي هستيد كه چنين عادتي داريد سعي كنيد هر چه زودتر اين عادت بد را فراموش نماييد. زيرا با ادامه اين كار همسرتان را براي هميشه از خودتان دور مي‎كنيد. زيرا او دائماً وحشت دارد از اين كه مبادا هر بار كه به صحبت كردن با شما مي پردازد يك كلمه و يا حرف، شما را به ياد گذشته بيندازد و موجب شود شما تمام خاطرات تلخ گذشته را به ميان آوريد. ناگفته نماند تنها زنان نيستند كه ممكن است چنين رفتاري داشته باشند. بسياري از مردان هم دائماً در حال غر زدن هستند. حتي در كوچكترين موارد هم از خود گذشت نشان نمي‎دهند. نقش منفي و ويران كننده اين دسته از مردان در زندگي زناشويي كمتر از نقش زنان نيست، همانطور كه" اريك برن " يكي از صاحبنظران در اين زمينه مي‎‎گويد:" در هر بازي و دغدغه هميشه دو طرف لازم است، اگر نمي خواهيد بازي كنيد، پس اصلاً بازي را شروع نكنيد". اگر بخواهيم اين مسئله را بيشتر مورد بررسي قرار دهيم. مي توان گفت كه نبايد با گفتن يك حرف و يا جمله بي مورد و نسنجيده دعوا و ناسزاگويي را شروع كنيم.

اگر از طرفي ديديد كه چنين دعوايي در حال شروع شدن است بلافاصله از اتاق خارج شويد. با انجام چنين كاري مي‎توانيد از ادامه آن دعوا جلوگيري كنيد.

اگر متوجه شديد شوهر شما به دنبال شما از اتاق خارج شده تا به دعوا و شكايت ادامه دهد به او بگوييد: من هرگز نمي‎خواهم به اين حرفها گوش دهم و هر بار كه تو با من اين چنين رفتار مي‎كني موجب مي‎شوي از علاقه من نسبت به زندگي و خودت كم شود. البته نبايد فراموش كنيد تا آنجا كه ممكن است اين حرفها را آرام و با نزاكت به زبان آوريد، تا وضع از آنچه كه هست بدتر نشود.

گروهي از مردان كمتر شكايت مي‎كنند. متأسفانه اين عده كاري مي‎كنند كه به مراتب از نق زدن بدتر و در ويران كردن زندگي نقش عميق‎تري دارد. اين گروه از مردان، با زنان و فرزندان خود طوري رفتار مي‎كنند كه آنها به ندرت جرئت پيدا مي‎كنند حرفي را خلاف ميل آنان بزنند و يا اشتباهي را كه انجام داده‎اند عنوان كنند. متأسفانه اين دسته از مردان فكر مي‎كنند منظور از اقتدار، صلابت و جوانمردي و بي توجه بودن به حرف زنان است. و يا اينكه بايد زنان را موجودات معيوب و از نظر فكر و روان ناقص بدانند. متأسفانه در برخي از جوامع اينگونه عقايد حاكم است، و موجب تشويق مردان به داشتن چنين عقايد نادرستي مي‎شود. اين گروه از مردان هرگز به عواطف و احساسات زنان توجهي نكرده و نقش آنان را در زندگي خود ناچيز مي شمارند. اگر شوهر شما جزء اين گروه از مردان است، مؤثرترين راه براي جلوگيري از گسترش اين گونه عقايد نادرست اين است كه از او بخواهيد زندگي خود ش را بدون حضور شما و يا زندگي دوست و همكارش را بدون حضور زنانشان در نظر بگيرند آن وقت خود به پوچ بودن عقايد خود پي مي برند.

دوستي مي‎گفت: پس از آنكه عمري را با شوهرم گذراندم تا اين اواخر از يك مسئله مهم و اساسي غافل بودم. من هميشه شوهرم را تشويق مي‎كردم تا هر چه كه در ذهن دارد به زبان آورد. هرگاه كه شوهرم مثل مجسمه ابوالهول در گوشه‎اي مي نشست، از او مي‎ خواستم به من بگويد چه چيزي موجب ناراحتي و رنجش او گشته است. روزي در جواب من گفت:" مرا تنها بگذار". از شنيدن اين حرف ناراحت شدم و بيشتر اصرار كردم تا برايم بگويد چه چيزي موجب ناراحتي او گشته است. آن وقت در جوابم گفت:" برو بيرون". بعد از شنيدن چنين حرفي فكر كردم شوهرم هرگز نمي‎خواهد با من صحبت كند. چند روز بعد خودم از مسئله‎اي ناراحت شدم و پس از چند لحظه، ناراحتي من تبديل به عصبانيت شديد شد. پسرم چند بار اصرار كرد تا برايش بگويم چه چيز موجب ناراحتي من گشته است، چيزي نمانده بود به او بگويم، (از اينجا بيرون). زيرا آنچه كه در آن لحظه احتياج داشتم سكوت بود تا خشمم فرو بنشيند و بتوانم دوباره آرام شوم. هر بار كه پسرم مي‎آمد، مي‎پرسيد كه چه چيز موجب ناراحتي من شده است، تحمل صداي او برايم غير ممكن بود. در آن لحظه بود كه منظور شوهرم را از گفتن آن جمله ناخوشايند فهميدم.

فراموش نكنيد كه گاهي مشكلاتي در رابطه با كار يا مسائل ديگر پيش مي‎آيد كه شوهر شما احتياج به سكوت دارد تا بتواند افكارش را متمركز كرده و راه حلي براي رفع آن مشكل پيدا كند پس اگر گفت:" مرا تنها بگذار" فكر نكنيد منظورش اين است كه نمي‎خواهم با تو حرف بزنم. بلكه مي‎خواهد بگويد در آن لحظه به سكوت احتياج دارد، نه به مصاحب.

 منبع :سایت تبیان 

 ازدواج موفق، سرچشمه و اساس يك زندگي سالم فردي و اجتماعي است. چنانچه ازدواج با موفقيت همراه باشد نه فقط زوجين بلكه فرزندان خانواده نيز از سلامت رواني برخوردار مي‎گردند و حالاتي نظير احساس امنيت و آرامش، دوستي و صميميت متقابل، اميدواري به زندگي، و شعف در آنان به وجود مي‎آيد. رابطه زناشويي مي‎تواند دستمايه شادي، و در غير اين صورت منبع بزرگ رنج و تألم باشد. اما عوامل موفقيت و روابط صميمانه كدامند؟ بعضي‎ها مي‎گويند موفقيت ازدواج بستگي به اين دارد كه تا چه اندازه به عشق متعهد باشيد. جمعي ديگر موفقيت روابط صميمانه را به بخت و اقبال نسبت مي‎دهند و اين كه بتوانيد شخص مناسب خود را پيدا كنيد، كسي كه با او همخواني داشته باشيد. جمعي ديگر هم به شور و اشتياق و به وجود علايق و يا ارزش هاي مشترك اشاره مي كنند.

ازدواج موفق، سرچشمه و اساس يك زندگي سالم فردي و اجتماعي است. چنانچه ازدواج با موفقيت همراه باشد نه فقط زوجين بلكه فرزندان خانواده نيز از سلامت رواني برخوردار مي‎گردند و حالاتي نظير احساس امنيت و آرامش، دوستي و صميميت متقابل، اميدواري به زندگي، و شعف در آنان به وجود مي‎آيد. رابطه زناشويي مي‎تواند دستمايه شادي، و در غير اين صورت منبع بزرگ رنج و تألم باشد. اما عوامل موفقيت و روابط صميمانه كدامند؟ بعضي‎ها مي‎گويند موفقيت ازدواج بستگي به اين دارد كه تا چه اندازه به عشق متعهد باشيد. جمعي ديگر موفقيت روابط صميمانه را به بخت و اقبال نسبت مي‎دهند و اين كه بتوانيد شخص مناسب خود را پيدا كنيد، كسي كه با او همخواني داشته باشيد. جمعي ديگر هم به شور و اشتياق و به وجود علايق و يا ارزش هاي مشترك اشاره مي كنند.

بعد از بررسي صدها رابطه به اين نتيجه مي‎رسيم، كساني در روابط صميمانه خود موفق مي‎شوند كه از مهارت‎هاي ويژه‎اي برخوردارند. اين بررسي نشان مي‎دهد كه روابط پايا و پُر دوام را زوج‎هايي تحقق مي‎بخشند كه با مهارت‎هاي ميان فردي آشنايي دارند: گوش دادن، ارتباط روشن، مذاكره، برخورد مؤثر با خشم و….

شما هم مي‎توانيد با خواندن و تمرين كردن مهارت‎هاي جديد را بياموزيد. تغيير دادن بخت و اقبال يا احساس شور و اشتياق به اين سادگي ميسر نيست.

اين مقاله به شما كمك مي‎كند تا به مهارت‎هاي لازم براي زنده نگاه داشتن عشق دست يابيد.

مهارت هاي ارتباط مؤثر

گوش دادن واقعي به همسر دشوار است ، اما خود را به نشنيدن زدن ، جواب از قبل حاضر و آماده داشتن ، به نشانه هاي خطر توجه كردن ، جمع آوري دليل و مدرك براي اثبات ادعاي خويش ، داوري كردن و نظاير آن كار به مراتب ساده تري است. ولي گوش دادن مهمترين مهارت ارتباطي است كه مي تواند صميميت را به وجود آورد و آن را حفظ نمايد. وقتي خوب گوش مي دهيد همسرتان را بهتر درك مي كنيد ، با او هماهنگ مي شويد ، از روابط خود بيشتر لذت مي بريد و بي آن كه مجبور به ذهن خواني باشيد مي فهميد كه همسرتان چرا چنين مي گويد و چنين مي كند. و با چشمان همسرتان به مسائل نگاه مي كنيد. در ضمن گوش دادن ، نشانگر مهر و محبت شما نسبت به همسرتان است.

گوش دادن مؤثر صرفاً به سكوت كردن و شنيدن حرف هاي همسر خلاصه نمي شود . گوش دادن واقعي به قصد و نيّت شما بستگي دارد. اگر نيت شما فهميدن، لذت بردن، آموختن و يا كمك كردن به همسرتان است ، در اين صورت به واقع گوش مي دهيد.

وقتي همسرتان موضوع مهمي را با شما در ميان مي گذارد بايد به زبان خود و به طور خلاصه ، درك و برداشت خود را از گفته هاي او بيان كنيد. اين مهم ترين بخش خوب گوش دادن است .

خلاصه كردن حرف هاي طرف صحبت به زبان خود معمولاً به شفاف شدن منظور گوينده و درك مطلب منتهي مي شود. بعد از خلاصه كردن مطلب و طرح سؤال به منظور روشن نمودن هر چه بيشتر موضوع ، نوبت به باز خورد مي رسد. به عبارت ديگر واكنش خودتان را نشان مي دهيد . در اين مرحله بايد بي آن كه داوري كنيد ، به آرامي افكار ، انديشه ، احساسات ، نقطه نظرها و خواسته هاي خود و موارد ديگر را مطرح سازيد . برداشت دروني خود را با همسرتان در ميان بگذاريد. بايد مراقب باشيد تا اسير موانع سر راه ارتباط مؤثر نشويد.

بازخورد سه عمل مهم انجام مي دهد . نخست وقتي برداشت خود را با همسرتان در ميان مي‎گذاريد، درستي آن را محك مي‎زنيد. در اين زمان اگر برداشت شما از حرف او اشتباه باشد در مقام اصلاح حرف شما برمي‎آيد. دوم، بازخورد به همسر شما كمك مي‎كند.

تا در زمينه درستي و تأثير ارتباط خود اطلاعاتي به دست آورد. سوم، همسرشما با برداشت‎هاي جديد شما آشنا مي شود.

حالا جاي خود را با همسرتان تغيير دهيد. كسي كه تاكنون حرف مي زده، تبديل به شنونده مي‎شود و شنونده قبلي حالا حرف مي‎زند. اين برنامه آن قدر ادامه پيدا مي‎كند تا مطلب به خوبي ايراد و درك شود.

همدلي به شما كمك مي‎كند تا مواضع همسرتان را بهتر درك كنيد. براي رسيدن به همدلي بيشتر به اين نكته توجه بفرمائيد كه هر دوي شما مي‎خواهيد در زمينه‎هاي فيزيكي و احساسي در شرايط بهتري قرار داشته باشيد.

ارتباط مؤثر از عزت نفس حمايت مي‎كند و فضاي مناسبي براي حل و فصل مسائل به وجود مي‎آورد. در ارتباط مؤثر، طرفين درباره تأثير حرفشان قبول مسئوليت مي‎‎کنند. ارتباط مؤثر زماني برقرار مي‎شود كه صداقت حاكم باشد و طرفين از گفتن دروغ اجتناب كنند. ارتباط مؤثر زماني برقرار مي‎شود كه تمام مطلب را به شكلي كه وجود دارد بگوييد و از ذكر برخي از حقايق درباره مطلب خودداري نورزيد. از همه اينها مهم تر لازمه ايجاد ارتباط مؤثر رفتار حمايتگرانه است، بايد به جاي رفتار انفعالي و فاصله گرفتن، نزديك شدن و درك كردن را انتخاب كنيد.

ده توصيه براي رسيدن به ارتباط مؤثر

1- ازعبارات داوري كننده، انتقاد آميز و باردار اجتناب كنيد.

2- از برچسب زدن هاي تعميم‎آميز اجتناب نماييد.

3- از مخابره پيام هاي با فاعل «تو» خودداري نماييد.

4- به سابقه و به گذشته‎ها كاري نداشته باشيد.

5- مقايسه منفي نكنيد.

6- تهديد نكنيد.

7- احساسات خود را بيان كنيد.

8- از پيام‎هاي كامل و جامع استفاده كنيد.

9- از پيام‎هاي روشن استفاده كنيد.

10- خوب به صحبت هاگوش کنيد و بعد فکرکنيد و بعد جواب دهيد.

منبع :سایت تبیان 

-

دو گروه الگوهاي ارتباطي را در خانواده مي توانيم نام ببريم :

الف ) الگوهاي غلط

ب ) الگوهاي صحيح

دو گروه الگوهاي ارتباطي را در خانواده مي توانيم نام ببريم :

الف ) الگوهاي غلط

ب ) الگوهاي صحيح

الف ـ الگوهاي ارتباطي غلط

1- حالت سازش و تسليم پذيري ـ گاه ديده مي شود مرد يا زن دائماً درصدد هستند خود را با رفتارها و انتظارات همسر ، چه غلط و چه صحيح ، سازش و تطبيق دهند . اين حالت با وضعيت سازگاري مثبت و صبر و بردباري كه لازمه هر زندگي جمعي و گروهي است تفاوت دارد . منظور از حالت تسليم پذيري آن است كه مرد يا زن به هر نحو ممكن بكوشد خود را با وضع موجود سازش دهد، مثلاً در مقابل بدخلقي‎هاي مكرر همسرش تسليم نظريات او شود و آنها را اجرا كند. اين رفتار هرچند موقتاً تنش‎هاي بين همسران را كاهش مي‎دهد، ليكن راه حل صحيح مشكلات نيست.

2- حالت تحقير و سرزنش ـ گاه ديده مي شود در خانواده اي روابط بين اعضاء نسبت به يكديگر توأم با تحقير و سرزنش و رفتارهاي تند و خشن و اهانت آميز است . بعضي اوقات در خانواده اشتباهات و خطاهايي از اعضاء سر مي زند و يا ما تصور مي كنيم همسر يا فرزندمان آن‎گونه كه مورد انتظارمان بوده يا به نظرمان صحيح مي رسيده ، رفتار نكرده است ؛ در چنين مواقعي سرزنش كردن فرد خاطي يا به زعم ما خطاكار باعث مي شود كه در اعضاي خانواده احساس حقارت به وجود آيد . عكس العمل آنان نيز يا سكوت و تسليم است كه همان روش غلط حالت اول است و يا مقاومت و مقابله كه در اين صورت روند ايجاد شده باعث وجود جو تنش و جنجال در خانواده مي شود.

3 3- تحكم و حساب‎كشي كردن ـ گاه در زندگي خانوادگي، زن يا شوهر دائماً درصدد بازجويي و حساب‎كشي از شريك خود است. هرچند خانواده سالم نيازمند آن است كه اعضاء، كارها و برنامه‎هايشان را به ديگري اطلاع دهند، ليكن اين وضع بايد با هدف اتخاذ بهترين تصميم و عمل صورت گيرد نه به قصد تسلط بر همسر. اگر زن و شوهر بخواهند به طور مستمر يكديگر را مورد تحكم و حساب‎كشي قرار دهند، زندگي خانوادگي در معرض خطر جدايي و اضمحلال قرار مي‎گيرد يا اگر يكي از دو طرف در مقابل ديگري تسليم شود، به دنبال آن وضعيت رواني و عاطفي توأم با فقدان احساس مشترك و همدلي به وجود مي‎آيد كه نتيجه اش آن است كه زن يا شوهر نتواند همسر خود را محرم و نقطه اتكاي امن خويش بداند و چه بسا گوشه‎ها و خلوت هاي خاص براي خود ايجاد كند كه مغاير با همدلي و وحدت روحيه مورد نياز خانواده است .

4- اغتشاش و سردرگمي ـ نوعي روابط متقابل غلط خانوادگي اغتشاش است. در اين نوع روابط، زن يا شوهر در قالب كنايات و اشاراتي غير مستقيم و گله‎ها و شكايت‎ها، انتظارات و توقعات، تعريف و تمجيدهاي خود را بيان مي‎كند. اين عبارات خطاب مستقيم به همسر ندارد، اما در عين حال اگر همسر بخواهد خود را مخاطب آن جمله يا عبارت بداند نمي شود منكر آن شد. در تمام اين موقعيت‎ها خصوصيت مشترك آن است كه زوجين نمي‎توانند خواسته‎ها و انتظارات خود را با اطمينان و خيال آسوده بيان كنند و ترس از عكس العمل تند و يا مقاومت يكديگر دارند. لذا در قالب كنايات و اشاره‎ها، خواسته‎ها و توقعات سركوب شده را مطرح مي‎كنند و نتيجه چنين وضعي نيز سردرگمي و اغتشاش در فضاي رواني و عاطفي خانواده است.

تصوير ذهني روشني از سلامت جسمي و رواني مطلوب داشته باشيد. زماني كه فشارهاي عصبي مانند خشم، تنفر و كينه افزايش پيدا مي‎كند، فعاليتها ي فيزيكي مانند پياده روي با سرعت، دوچرخه سواري، نرمش عضلاني و ساير فعاليتهاي ورزشي مي‎تواند از شدت اين فشارها بكاهد

1- درباره مشكلات جزئي زندگي نگراني مستمر نداشته باشيد.

تصوير ذهني روشني از سلامت جسمي و رواني مطلوب داشته باشيد. زماني كه فشارهاي عصبي مانند خشم، تنفر و كينه افزايش پيدا مي‎كند، فعاليتها ي فيزيكي مانند پياده روي با سرعت، دوچرخه سواري، نرمش عضلاني و ساير فعاليتهاي ورزشي مي‎تواند از شدت اين فشارها بكاهد.

2- ذهنتان را از نگراني‎ها و بي‎قراري‎ها پاك كنيد.

درباره مسائل لذت بخش فكر كنيد و به خاطر برخورداري از نعمت سلامتي، شاكرباشيد.

3- زندگي كوتاه است ! آن را در آغوش بگيريد ! از آن لذت ببريد و به آن احترام بگذاريد! لبخند بزنيد و با صداي بلند بخنديد.

خنديدن نه تنها فشار عصبي و تشويش را كاهش مي‎دهد، بلكه به طول عمر نيز مي‎افزايد. زماني كه احساس فشار و اضطراب مي‎كنيد، يك فيلم خنده دار ببينيد، يك كتاب خوب بخوانيد و با بعضي از دوستان شوخ طبع خود تماس بگيريد.

4- نگرش مثبت داشته باشيد.

نگرش مثبت سطح آسيب پذيري فرد را در برابر تصادف و بيماري‎هاي ناشي از فشار عصبي مانند نارسايي‎هاي قلبي را كاهش مي‎دهد.

5- تغييرات هر چند كوچكي را در زندگي خود ايجاد كنيد.

درميان فعاليت‎هاي روزان ، يك فنجان چاي بنوشيد و يك دوش 30 دقيقه‎اي بگيريد. بهتر است يك سرگرمي براي لذت بردن پيدا كنيد.

6- خواب شبانه خوبي داشته باشيد.

يك خواب عميق آرامبخش باعث رفع خستگي سلسله اعصاب و " خنك شدن " مغز مي‎شود. از اين طريق جلوي بيماري‎هاي ناشي از فشار عصبي را مي‎گيريد.

7- از خودتان زياد انتقاد نكنيد.

هيچ كدام از ما انسانها كامل نيستيم، به جاي توجه به كمبود ها، به ويژگي‎هاي مثبت شخصيت خود توجه كنيد.آنها را پيدا كنيد و پرورش دهيد.

8- اهداف جديد و واقع بينانه‎اي انتخاب كنيد.

براي نمونه شما مي‎توانيد نقاشي كردن، ظريف كاري روي چوب، سفال سازي و ... را در برنامه زندگي خود قرار دهيد. همه ما براي بيدار شدن از خواب و آغاز فعاليت روزانه، نياز به دلايل مثبت و انگيزه‎هاي لذت بخشي داريم، لذا مشاهده ليست اهداف روزانه، در دسترسي آسان به آن اهداف به ما كمك مي‎كند.

9- از تمرين‎هاي مختلف آرام سازي استفاده كنيد.

آرام سازي در كسب انرژي جسمي و رواني به ما كمك مي‎كند. برا ي اين كار با دقت و به آرامي عضلات و ماهيچه‎هاي بدن خود را سفت و سپس آنها را شل كنيد.

   ‎   

گروه سلامت:

پدر و مادرهاي زيادي هستند كه از سرنوشتي كه فرزندشان پيدا كرده، راضي نيستند و آن را تنها نتيجه ذات و سرشت او مي‌دانند.

مطالعات جديد نشان‌دهنده نقش مهم سرشت كودكان در سرنوشت رفتاري آنها در بزرگسالي است، اما در عين حال، نقش رفتار و برخوردهاي والدين را هم در شكل‌گيري رفتار كودك، جدي و مهم مي‌داند.

به اين ترتيب كه وقتي مادران در دوران كودكي تعامل بيشتري با فرزندشان داشته باشند، بيشتر با او حرف بزنند، بيشتر او را بيرون ببرند و آنجا هم بيشتر با او حرف بزنند، همچنين با او بازي كنند، احتمال اينكه كودك در سنين مدرسه به مشكلات رفتاري دچار شود، كمتر مي‌شود.

اين نتايج، حاصل مطالعه جامعي است كه محققان دانشگاه شيكاگو روي بيش از هزار و 800 كودك و مادران‌شان انجام داده‌اند. خبرگزاري رويترز، گزارش داده كه در اين مطالعه تحقيقاتي، به منزل خانواده‌هاي مورد مطالعه رفتند تا از نزديك شاهد فضاي خانه و رفتار مادران با فرزندان‌شان باشند.

همچنين از مادران خواسته شد به پرسشنامه‌اي در مورد اخلاق و روحيات بچه‌ها، پاسخ دهند. اين مطالعات، از سنين شيرخوارگي بچه‌ها شروع شد و تا دوران مدرسه آنها ادامه پيدا كرد.

جمع‌بندي اطلاعات به دست‌آمده نشان داد بچه‌هايي كه از دوران شيرخوارگي بهانه‌گير و تحريك‌پذيرند يا نمي‌توان واكنش آنها را در موقعيت‌هاي مختلف پيش‌بيني كرد، بيشتر از ساير بچه‌هاي خوش‌اخلاق امكان دارد كه در مدرسه مشكل رفتاري پيدا كنند.

اين مشكلات، شامل تقلب، دروغگويي، قلدري با ساير كودكان و نيز نافرماني از والدين و اولياي مدرسه بود.

نكته مهم در اين نتايج، اين بود كه والديني كه چنين بچه‌هايي داشتند، اما در دوره‌هاي ويژه آموزشي شركت كرده بودند و رفتار درست با فرزند بهانه‌گيرشان را آموخته بودند، توانسته بودند احتمال بروز اين مشكلات را در او به حداقل برسانند و اين نشان‌دهنده نقش مهم آموزش والدين در شكل‌گيري شخصيت كودك است.

محققان در اين مطالعه همچنين دريافتند وارد كردن محرك‌هاي فكري از سوي والدين، مانند كتاب خواندن، بيرون رفتن با كودك به‌طور منظم و نيز بازي كردن با او، مي‌تواند احتمال بروز اين مشكلات را بسيار كم كند.

محققان البته اشاره مي‌كنند كه شايد اينگونه تعامل با كودك، نشانه اين حقيقت باشد كه اين والدين راه برخورد با كودك را به خوبي مي‌دانند؛ اما از سوي ديگر ممكن است وارد كردن اينگونه محرك‌ها، باعث تكامل بهتر مهارت‌ها و رشد كلامي كودك شده و نهايتا ارتباط بهتر و مؤثرتر او را با محيط اطراف در دوره‌هاي بعدي و در فضاي مدرسه، موجب شده باشد؛

چرا كه خبر از تاثيرگذاري وسيع رفتارهاي ما بزرگ‌ترها روي بچه‌ها دارد؛ تاثيري كه در كنار سرشت و ذات بچه‌ها، كه عمدتا از راه ژنتيك به كودك مي‌رسد، مي‌تواند سرنوشت خوب يا بد او را رقم بزند.

نكته قابل‌توجه اينكه مشكلات رفتاري بررسي‌شده در اين مطالعه، به همين جا ختم نمي‌شود و مي‌تواند سرمنشا بسياري از مشكلات و حتي بيماري‌هاي رفتاري كودك در آينده باشد.

بررسي‌هاي پيشين در دانشگاه بريگام، نشان داده بود كه بچه‌هاي اول، يعني بچه‌هايي كه والدين وقت بيشتري براي آنها گذاشته‌اند، كمتر در معرض گرايش به سمت رفتارهاي پرخطر و خلافكاري و بزهكاري اجتماعي مي‌روند.

در اين مطالعه كه چند ماه پيش در نشريه «منابع انساني» منتشر شده بود، مشخص شده بود وقتي والدين براي فرزندان‌شان وقت نمي‌گذارند و براي تفريح و موارد ديگر با آنها بيرون نمي‌روند، بچه‌ها خودشان را با ابزارهاي ديگري، مانند تلويزيون و رايانه سرگرم مي‌كنند و ميزان نشستن آنها پاي اين دستگاه‌ها، به‌طور نگران‌كننده‌اي افزايش مي‌يابد كه البته كاملا قابل‌انتظار است.

از جمع اين نتايج مي‌توان اين طور نتيجه گرفت كه اگر مي‌خواهيم فرزندان سالمي، چه به لحاظ جسمي و چه به لحاظ رفتاري و اخلاقي داشته باشيم، بهتر است براي آنها بيشتر وقت بگذاريم و سعي كنيم برنامه تفريحات مشترك با هم داشته باشيم.

تهديد سلامت رواني به دليل نبود شناخت پيش از ازدواج.

پیشنهاد برخي مسئولان درباره ترويج ازدواج موقت جوانان و الگوهاي مذهبي روابط قبل از ازدواج، سبب بروز اظهارنظرهاي مختلفي شد.

واقعيت آن است كه در جامعه نمي‌توان پرده‌اي ضخيم ميان دختران و پسران كشيد، اما مي‌توان چگونگي رابطه صحيح را برايشان ترسيم كرد.یکى از چالش‌هايي که جامعه امروز ايران با آن رو‌به‌رو است، موضوع ارتباط دختر و پسر پيش از ازدواج است؛موضوعي كه با عنوان دوستى‌هاي قبل از ازدواج مطرح شده و شاید منظور رابطه‌اى است که بعضاً به عنوان سرآغاز ازدواج نيز به حساب مي‌آید.

اما چرا برخى، بر دوستى و آشنايي پيش از ازدواج اصرار مي‌كنند و عده‌اي آن را براي استحكام ارزش‌هاي اصيل خانواده مضر مي‌دانند؟ آيا روابط پیش از ازدواج میان دختر و پسر به ازدواج لطمه می‌زند یا کمک می‌کند زوج پیش از آغاز زندگی مشترک آشنایی بیشتری با یکدیگر پیدا كنند ؟

روابط دوجنس مخالف پيش از ازدواج در ايران در سال‌هاي اخير به موضوعي بحث انگيز در بين مسئولان و محافل دانشگاهي تبديل شده است. کشش درونى به جنس مخالف و میل به دوستى موضوعي طبیعى است، اما نکته مهم این است که آیا ارتباط و دوستى، نیازهاى روحى و روانى را برطرف مي‌كند یا اینکه بر مشكلات مي‌افزايد.

دکتر حمیدرضا حسین شاهی، پژوهشگر اجتماعي معتقد است، مفهوم دوست داشتن در زندگی جزو مواردی است که نمی‌توان آن را انکار کرد و در بهداشت روانی کاملاً مؤثر است و کسانی که عشق می‌‌ورزند از سلامت روانی بالاتری برخوردارند. او ادامه مي‌دهد: نخستين شرط يك ازدواج موفق نيز سلامت روان است كه با تحمل و مدارا قوام مي‌يابد.

حسین شاهی در مورد ویژگی‌های یک رابطه سالم مي‌گويد در این رابطه افراد برای یکدیگر ارزش قائل هستند و براي خود مرزهای شناخته شده‌ای دارند و مشکلات خود را با آرامش و بدون دخالت دادن دیگران حل وفصل می‌کنند و اینکه یکدیگر را حمایت عاطفی می‌کنند که این خود موضوع بسیار مهمی در زندگی اجتماعي است.

همديگر را چگونه بشناسيم

رابطه قبل از ازدواج باید سالم و با شناخت نسبي دو طرف صورت ‌پذیرد چون میزان آشنایی هر اندازه بیشتر باشد در آینده امکان فروپاشی زندگی مشترك کمتر خواهد بود.

عبدالرضا مصري، وزير رفاه و تأمين اجتماعي و رئيس سابق كميسيون اجتماعي مجلس مي‌گويد: دربسياري موارد دختران و پسران در ارتباطات پيش از ازدواج خود براي هم خالي‌بندي مي‌كنند، دروغ مي‌گويند و ژست‌هاي غيرواقعي مي‌گيرند، ولي بعد از ازدواج يكي يكي تمام اين خالي‌بندي‌ها مشخص مي‌شود و براي طرفين قابل تحمل نيست.

«تمام اين ژست‌ها كه زماني به منظور جلب نظر طرف مقابل صورت مي‌گرفت، بعد از ازدواج ديگر بايد قالب واقعيت به خود بگيرد و زماني كه اين مسئله رخ نمي‌دهد، اختلاف بروز مي‌كند.»درباره ارتباط و پيوند دو جنس مخالف پيش از ازدواج به طور كلي سه ديدگاه مطرح است:

1 - ديدگاهي كه هر گونه ارتباط پيش از ازدواج را آزاد و بدون مانع مي‌داند (رويكرد ليبراليستي)، به بيان ديگر هيچ گونه حد و مرزي براي اين پيوندها وجود ندارد و آزادي مطلق حاكم است. پيروان اين ديدگاه مدعي‌اند، ناراحتي هايي كه بر سر بشر آمده است از ممنوعيت‏ها و ترس‏ها و وحشت‏هاي ناشي از محروميت‏هايي است که در ضمير باطن بشر جايگزين شده. برتراند راسل، فيلسوف اجتماعي معاصر، نيز در اخلاق نويني که پيشنهاد مي‏کند، همين مطلب را اساس قرار مي‏دهد.

2 - ديدگاه ديگر هر گونه ارتباط و پيوند با جنس مخالف پيش از ازدواج را مردود دانسته و نكوهش مي‏كند.اين ديدگاه درست در مقابل رويكرد ليبراليستي است.برتراند راسل، در کتاب زناشويي و اخلاق نيز مي‌گويد: «عوامل و عقايد مخالف ارتباط پيش از ازدواج در اعصار خيلي قديم وجود داشته، بدين ترتيب يک نهضت عمومي رياضت در دنياي قديم ايجاد شد و حتي تا امروز در برخي نقاط ادامه دارد.»

3 - ديدگاهي كه بر اساس آن نه آزادي مطلق و رها پذيرفته شده است و نه محدوديت و منع هر گونه رابطه، بلكه ارتباط بين دو جنس مخالف در يك چارچوب مشخص تعريف شده است كه ديدگاه برخي فقهاي شيعي نيز ناظر به نگرش سوم است. بي‌توجهی به روابط جوانان آثار مخرب گسترده‌ای دارد كه خدشه‌دار كردن سلامت رواني در جامعه يكی از سطوح آن است و مسئولان نبايد بي‌توجه از كنار اين مسائل بگذرند.

افزايش جمعيت، اعتلای سطح تحصيلات، بالا رفتن هزينه‌های زندگی و گسترش ارتباطات در كنار افزايش نياز به همزيستی دو جنس مخالف در نسل جوان امروزی، نابساماني‌های بسياري را موجب شده است.

روابط پيش از ازدواج كدامند؟

دكتر «حسين باهر»، استاد دانشگاه شهيدبهشتی، به ما مي گويد: عده‌ای قبل از ازدواج به شكل سنتی رابطه برقرار مي‌كنند و به عبارتی ارتباط به معنای امروزی آن را شايسته نمي‌دانند و ملاك شناخت خود را خانواده و آشنايان و در نهايت تصميم بزرگترها مي‌دانند كه مي‌توان اين سبك را بيشتر به روستاها معطوف دانست.

اين جامعه‌شناس تأكيد مي‌كند: گروه ديگری نيز تا حدودی مرزهای سنت را شكسته‌ و از محدوده آن فراتر رفته‌اند ولی دچار انحراف از اصول سنتی نشده‌اند و اين روش در ميان ساكنان شهرها و بسياری از شهرستان‌های كشورمان رايج است. اين در حالي است كه با بررسی تاريخ اجتماعی ايران مي‌توان رشد يك فرهنگ ويژه در چهار دهه گذشته را بررسی كرد كه هر چه به زمان معاصر نزديك‌تر مي‌شويم روابط سنتی قبل از ازدواج كاهش مي‌يابد و دنيای صنعتی روش جديدی را بر جوانان تحميل مي‌كند.

باهر، ضمن تفكيك ميان شيوه‌های ارتباط ، شيوه ارتباط فرهنگی را كه از آن به‌عنوان ارتباط دانشجويی ياد مي‌كند، روشی با درصد ورود غفلت كمتر مي‌داند و مي‌گويد: ورود عوامل نامطلوب و انحراف‌انگيز در شيوه مدرن بيشتر به چشم مي‌خورد. به گفته اين عضو هيأت علمی دانشگاه شهيد بهشتی ، هم اكنون شيوه‌های ناسالم روابط دختر و پسر كمتر از 30 درصد مجموع روابط قبل از ازدواج را تشكيل مي‌دهد ولی به لحاظ گستردگی آثار آن در افكار عمومی بيشترين وقت تحقيقاتی و بررسی كارشناسانه را نيازمند است.

او با ارائه تعريفی از رابطه سالم ميان دختر و پسر در آستانه ازدواج مي‌گويد: روابطی كه با هدف ازدواج و با رعايت فرهنگ انسانی به‌صورت كنترل شده و با نظارت خانواده‌ها برقرار شود را مي‌توان روابط سالم دانست كه در گذشته به شكل عقد موقت برقرار مي‌شد و امروزه به‌عنوان نامزدی مطرح است. او بر توجه هرچه بيشتر به روابط ميان دختر و پسر قبل از ازدواج تأكيد و مسئولان را به فرهنگسازی هدف‌دار در اين جهت دعوت مي‌كند. اين جامعه‌شناس، نقش خانواده‌ها را در گسترش روابط عميق‌تر و صميمي‌ با جوانان در كاهش روابط انحرافی مفيد مي‌داند و مي‌گويد: چه خوب است خانواده‌ها محبت را داد و ستد كنند تا جوانان در جست‌وجوی محبت دچار اشتباه نشوند.

باهر، انعطاف‌پذيری را تسهيل‌كننده ازدواج موفق اعلام و بر طرف مشاور قرار گرفتن جوان‌ها قبل از ازدواج تأكيد مي‌كند و يادآور مي‌شود: بهره‌مندی از نظر كارشناسان و مشاوران باتجربه و آگاه و جلوگيری از تكرار راه‌های رفته عامل بازدارنده مؤثری در آسيب‌‌پذيری ازدواج است.

فرهنگسازی هدف‌دار

در روابط پيش از ازدواج، حساسيت‌ها معمولاً بيشتر است. چون همسران جوان تازه به شکل عملي وارد ارتباط با هم شده‌اند. با ازدواج، هر فرد نقش جديدي مي‌پذيرد، به طوري كه قبل از شروع زندگي مشترک، اين نقش به طور ناگهاني دو برابر مي‌شود. در واقع فرد هم نقش فرزند خانواده را بازي مي‌کند و هم نقش همسر را، هر دو طرف هم توقع دارند که فرد نقش خود را در مقابل آنها به بهترين نحو انجام دهد.

اين حالت، مي‌تواند سبب ايجاد حالت ناخوشايندي در طرفين شود که آنان را نسبت به زندگي مشترک و يکديگر بدبين کند. فرد ممکن است دچار حالتي شود که براساس آن آزادي فردي خود را از دست رفته تلقي کند. اين احساس گمشدگي، فرد را دچار اين ترديد مي‌کند که ازدواج، آزادي فردي و شخصيت انساني او را از بين برده است و طرف مقابل خود را بيش از هر کسي در ايجاد چنين حالتي مسئول مي‌داند. فشار آوردن به جوانان و محدود كردن آنها درست نيست و حتی اسلام هم هيچ مانعی بر سر راه ارتباط بين جنس‌های مختلف قرار نداده است.